Follow

Onverantwoordelijk, Ongeremd en Overal

person sunglasses woman smartphoneOnderzoek over Jongeren en hun smartphone

Meer dan een kwart van de tieners praat liever online dan face-to-face. Wat doet dat met hun sociale vaardigheden?
Interview met Liesbeth Hop van de Nationale Academie voor Media en Maatschappij en Prof. Dr. Valkenburg van de Universiteit van Amsterdam over jongeren en hun smartphonegebruik.
 
In een wereld waarin we allemaal met elkaar in verbinding staan is contact iets dat geen fysieke interactie meer behoeft. De grens tussen online en offline wordt steeds vager. Sociaal contact via de smartphone is ook contact, maar er zijn wel regels aan verbonden. Kunnen jongeren met die regels omgaan?
 

Artikel Gezond Nu met Liesbeth Hop

We leven in een digitaal luilekkerland. Je kunt het zo gek niet bedenken en er is wel een uitvinding voor om het makkelijker te maken. Van maaltijdboxen tot e-bikes en van navigatie tot smartphones. Ondanks deze overdaad aan gemak, lijken we gestrester dan ooit. Hoe kan dat? Redacteur Shlrah lpenburg zocht het uit.

We drukken kinderen te veel in een keurslijf

De manier waarop we het intelligentieniveau en het leervermogen‘ De manier waarop we het intelligentieniveau en het leervermogen van kinderen testen is nu heel erg op resultaat gericht, op bepaalde vaardigheden.

Maar eigenlijk kun je dat niet meten: het is er of het is er niet’, meent gezins- en opvoedcoach Liesbeth Hop, gespecialiseerdin jeugd. ‘Je kunt het bijschaven of bijtrainen. Jammer dat niet wordt gekeken naar originaliteit, creativiteit, empathie of goed met klantenkunnen omgaan’, zet ze vraagtekens bij ons onderwijssysteem, dat volgens haar te veel op excellentie is gericht.

Klik hier voor het artikel

Kinderen beginnen steeds eerder met digitaal pesten

Digitaal pesten begint tegenwoordig al in groep 5 van de basisschool. Kinderen tussen acht en twaalf jaar maken valse facebookaccounts aan of verspreiden vervelende foto's of filmpjes van klasgenoten. Leraren voelen zich machteloos.

Pestincidenten op basisscholen spelen zich veel af in de digitale wereld. Dat constateren leraren in een representatieve enquête van het AD en DUO Onderwijsonderzoek, die ruim vijfhonderd basisschoolleraren invulden. Ze beantwoordden vragen over hoeveel pestincidenten ze dit jaar meemaakten, in hoeverre die online gebeurden en ze beschreven de voorvallen. - AD - juli 2016

Klik hier voor het artikel.

Lees het artikel ook op de Gelderlander

Liesbeth Hop in Trouw: Verlos mij van deze digitale ellende

Willem Pekelder worstelt om boven te blijven in deze gedigitaliseerde samenleving; hoe onthou je al die ingewikkelde wachtwoorden, wat is een digitale handtekening en waarom doet die ellendige smartphone het nou niet?

Plons, zegt mijn mobieltje op nieuwjaarsmorgen. Hij tuimelt, bij het opnemen, pardoes in het glas water naast mijn bed. En lijkt subiet overleden. "Geen probleem", roept vriendin R. bij wie ik Oudjaar heb gevierd. "Je legt hem gewoon in een mandje rijst. Dan droogt de batterij, en daarna doet hij het weer."

Thuisgekomen fabriceer ik een rijstkorrelbed. Gezellig in de eeuwige rijstvelden, in de hoop der verrijzenis.
 

Interview Liesbeth Hop in Gezond Nu - april 2016

Een erepodium voor eigenheid.
Over opvoeden en oordelen en het nut van vervelen.
 
Doordat het beschrijvingen van verschillende combinaties van gedrag zijn, waarin eigenlijk iedereen zich wel kan herkennen. zo zou je kunnen zeggen dat ik autistische trekjes heb, want als ik iets in mijn hoofd heb moet het zo gebeuren. Daar ben ik met geen mogelijkheid vanaf te brengen.

Nu heb ik gelukking collega's die me daarin blindelings volgen. Maar ik heb jaren voor een baas proberen te werken die niets kon met mijn eigenzinnigheid. Wat ik daarmee wil zeggen is dat de norm zo verkrampt is geworden dat er ondertussen meer kinderen 'anders zijn' dan gemiddeld. Anders zijn is eigenlijk heel gewoon geworden."

Klik hier voor het interview.

Interview Liesbeth Hop in Kraamsupport

"We zijn volledig doorgeslagen in vastleggen, meten en categoriseren'
 
Het aantal kinderen in Nederland met een psyschisch label is de afgelopen jaren enorm gestegen. Jeugd- en gezinscoach Liesbeth Hop liet vorig jaar met de campagne 'Gun kinderen hun eigen label' een tegengeluid horen. Onlangs bracht zij een boek uit onder dezelfde titel. 'Laten we kijken naar wie onze kinderen zijn, en niet naar wat ze mankeren. Gun ze hun eigen label'. November 2015.
 
 

Gun kinderen hun eigen label

Is het niet mooi dat alle kinderen op elkaar lijken maar toch ook allemaal anders zijn? Het maakt het werken met kinderen in ieder geval heel boeiend! Toch staat de diversiteit onder kinderen onder druk.
Artikel Kinderwijz september 2015
 
Er is een mooie bijdrage van Liesbeth Hop. Zij vertelt in haar artikel dat het mooi is dat alle kinderen op elkaar lijken maar toch ook allemaal anders zijn. Het maakt het werken met kinderen in ieder geval heel boeiend! Toch staat de diversiteit onder kinderen onder druk. Het blijkt dat wij in deze tijdgeest graag willen dat kinderen voldoen aan de geldende norm, en we worden erg onzeker als dat niet het geval is. De charme van het ‘anders zijn’ lijkt bijna geheel te zijn verdwenen in een maatschappij waarin alles wordt gemeten en vergeleken. Het levert kinderen al snel een label op, waardoor hun eigenheid naar de achtergrond verdwijnt. Hoe zorgen wij dat onze kinderen toch worden wie zij zijn?

Klik hier om vergroot te openen.

U kunt ook de uitgave van Kinderwijz hier bestellen.

Niks adhd, gewoon een druk baasje

NiksadhdTe veel kinderen krijgen ten onrechte 'een medisch etiket' opgeplakt, omdat ze te druk zijn, te veel in zichzelf gekeerd of niet kunnen meekomen in de klas. Dat concludeert opvoedcoach Liesbeth Hop in haar boek Gun kinderen hun eigen label, dat vandaag verschijnt. Ze geeft ouders tips om weg te blijven van diagnoses. 'Laat een kind zichzelf zijn.'

ELLEN VAN GAALEN

Artikel AD 29 september 2015

Op 11-jarige leeftijd kreeg de zoon van Yvonne van Riemsdijk uit Koedijk zijn diagnose: adhd, gilles-de-la-tourette, een vorm van autisme en een licht verstandelijke beperking. ,,Ik schrok toen ik die hele lijst hoorde. Het was een klap in mijn gezicht,'' vertelt ze nu, jaren later. Toch was deze moeder ook opgelucht. Het lag niet aan haar dat haar zoon anders was. ,,Als moeder ben je altijd bang dat het aan jou ligt.''

Haar zoon was druk, kon niet stilzitten. In de klas zette hij de boel soms op stelten. Kinderen wilden niet altijd met hem spelen, omdat hij het spel verpestte. ,,Hij was erg ongeduldig, kon zich slecht concentreren,'' vertelt Van Riemsdijk.

Naarmate de jongen ouder werd, kreeg hij tics, werd somber en angstig. ,,We trokken het niet meer.'' Van Riemsdijk kwam in het medische circuit terecht. Haar zoon werd maandenlang opgenomen. De artsen voorspelden een toekomst zonder werk, zonder zelfstandige woning, zonder echte vrienden.

Na dat eerste gevoel van opluchting volgde het ongeloof. ,,Ik zag veel meer potentie in mijn zoon. Dat kon er alleen niet uit komen door alle problemen in ons gezin.'' Ze nam een drastisch besluit: haar zoon mocht niets weten van de diagnoses. ,,Een kind dat weet dat hij van alles mankeert, gaat zich daarnaar gedragen. Dan komt er zeker niet uit wat er in zit.''

Opvoedcoach Liesbeth Hop ziet tal van kinderen met een medisch label vastlopen. ,,Kijk, daar heb je die adhd'er weer of die autist.'' Veel te veel kinderen krijgen een medisch etiket, betoogt ze. Ze roept ouders op niet te snel naar een medisch specialist te rennen, maar eerst te zoeken naar manieren om het kind beter te laten gedijen. ,,Zie de positieve kanten van je zoon of dochter en benadruk die.''

Klik op de afbeelding om het vergroot te openen.

U kunt ook het gehele artikel, gratis na aanmelding op Blendle lezen.

Een lastig kind is niet ziek

EenlastigkindisnietziekEen te druk kind heeft ADHD, een te stil is autistisch? Stop met elk kind een stempel geven, zegt gezinscoach Liesbeth Hop bij soep en sap. Ze begon een campagne tegen labelen.

NRC artikel van 4 oktober 2015.

Even vingers opsteken. Welke ouder heeft een kind met ‘iets’? ADHD, PDD-NOS, ASS, ADD of een stoornis met een andere naam? Heeft uw kind op de basisschool al bijles? Wiens kind slikt er Ritalin of Concerta? Iemand met een kind over wie de school (of de leesmoeder, uw vrienden, uzelf) ‘twijfels’ heeft?

Grote kans dat u met uw vinger omhoog zit. En anders heeft u vast wel van die onrustbarende cijfers voorbij zien komen. De afgelopen tien jaar: twee keer zoveel basisscholieren die extra hulp nodig hebben, vier keer zo veel middelbare scholieren met een rugzakje (extra geld voor extra hulp). Bijna een miljoen kinderen tussen de 4 en 18 gebruikt medicijnen voor hun leer- of gedragsstoornis, 125.000 daarvan zijn aan de Ritalin, en dat alleen al is 4,5 procent van de Nederlandse jeugd.

Liesbeth Hop (52) hoorde en zag die cijfers ook. En in haar praktijk (ze is opvoedcoach) zag ze de tragiek achter de getallen; onzekere ouders, ongelukkige kinderen. Bij haar riep het de vraag op die bij veel mensen sluimert. Hoe kán het? Waarom is er met zoveel kinderen iets mis? Ligt dat aan de kinderen? De ouders? Het onderwijs? De hele samenleving soms?

Klik op de afbeelding om het vergroot te openen.

U kunt ook het gehele artikel, gratis na aanmelding op Blendle lezen.

Nieuw boek! Mijn kind is anders. Elk kind mag zichzelf zijn.

mijnkindisandersVeel ouders horen dat hun kind 'anders' is. De buren zeggen het, de familie signaleeft het, op school vindt de juf het en vaak herkennen ouders dat ook wel. Maar wanneer is er echt iets aan de hand en laat je je kind onderzoeken? En zijn er echt zoveel kinderen en jongeren met ADHD en autisme, of overdiagnosticeren we? 

Liesbeth Hop pleit ervoor dat alle kinderen en jongeren de aanpak krijgen die ze nodig hebben in plaats van een label dat laat zien wat ze 'mankeren'.

Klik hier om bij Bol.com te bestellen